
第一世噶玛巴教言集1KM9རྗེ་དུས་གསུམ་མཁྱེན་པའི་ཚོགས་ཆོས་བཞུགས་སོ། །
1-2-124a
༄༅། །རྗེ་དུས་གསུམ་མཁྱེན་པའི་ཚོགས་ཆོས་བཞུགས་སོ། །
༄། །རང་གི་སེམས་ལ་གྲོས་འདེབས་ཤིང་ལྟ་བ་འདི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ།
༄༅། །རྗེ་དུས་གསུམ་མཁྱེན་པའི་ཚོགས་ཆོས་བཞུགས་སོ། །དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་གར་གྱི་ཉམས་དགུས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དད་པར་བྱེད་པ། འདུན་པ་དང་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བར་བྱེད་པ། སྐྱོན་དག་ཅིང་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་བྱེད་པ། ཐབས་མཁས་ཤིང་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མཛད་པའི་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

第一世噶玛巴教言集1KM9 尊者三世遍知的集会教法
1-2-124a
尊者三世遍知的集会教法。
对自己的心进行劝诫与观察，这一见解极其重要。
尊者三世遍知的集会教法。向三世一切佛陀事业以九种舞姿使一切众生生起信心，使众生发愿、成熟与解脱，使众生清净过失并圆满功德，以善巧方便与大悲心摄受一切众生的珍贵上师顶礼。


 །ཆོས་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཐུབ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་གསུང་རབས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། སེམས་འདུལ་བའི་ཐབས་སུ་གསུངས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་མེད། རང་གི་སེམས་ལ་གྲོས་འདེབས་ཤིང་ལྟ་བ་འདི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ། འོ་སྐོལ་བསྒོམ་ཆེན་ཀུན་ཀྱང་ལབ་ལོབ་ཀྱི་གཏམ་མ་བྱེད། ཆགས་སྡང་ཇེ་འཕེལ་ལ་ཕྱི་ཏ་ལ་ཐ་མལ་པ་བས་ཉོན་མོངས་ཆེར་འགྲོ་བས། ཆགས་སྡང་གིས་སྲོད་འདས་པར་བྱས་ནས༑ མདང་ཡང་ཤེས་པ་བྱིང་ནས་བསྒོམ་མ་བྱུང་བྱས་པས་ཕན་མེད། དེ་ལྟར་བྱས་ན་བསྒོམ་ཆེན་འོང་བ་དཀར་མོར་མཆི། ཆོས་བྱ་སྙམ་པ་ཏ་ཀུན་ལ་འོང་སྟེ། དེ་གཅིག་པུས་ཅུང་མི་ཕན། འཕྲལ་དགོས་ཀྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལིངས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ནས། དེ་རིང་ཉིད་ནས་བསྒྲུབ་པ་བཅད་གཏད་དུ་བྱེད་དགོས། ཚེ་ལ་ལོང་མེད། འོ་སྐོལ་བསྒོམ་ཆེན་པ་ལ་ཅི་སྟེ་གཉིས་ཏེ་གཅིག་གཉེར་མེད། ཁོང་རང་མཁས་པའི་སྐྱེ་བ་ཀུན་
1-2-124b
གྱིས་བྱེད། སེམས་ལ་ཕན་ན་ཆོས་བྱ་བ་ཡིན་པས། ཁོ་བོ་བླ་མ་ཡིན་པས་སེམས་ལ་ཅི་ཕན་གྱི་ཁ་ཏ་ཟེར་བ་ཡིན། སྙིང་ཐག་པ་ནས་ཆོས་བྱ་སྙམ་ན་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་སེམས་ལ་ལྟ་བ་གལ་ཆེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ཡིན་པས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་ཏེ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བླ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་པས། མོས་གུས་དུས་གསུམ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་དྲན་པས་བསྒྲིམས་ཏེ་མ་ཡེངས་པར་སེམས་ཡང་བླན་ཡང་བླན་བྱེད་པ་གལ་ཆེ། ཤེས་རབ་བྱ་བ་དེ་ཡང་ནང་ནས་ངེས་པ་ཅིག་འོང་། འོ་སྐོལ་བསྒོམ་པ་ཀུན་གྱིས་ཐོས་བསམ་དང་། དཔེ་བལྟ་བ་ཀུན་གྱི་དོད་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམ་པ་ཁོ་ན་ལ་བྱ། འོ་ན་ཡང་ལས་དང་པོ་པ་ལ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་སྒྲིགས་ཅིག་མེད་ན་ཆོས་ཉམས་སུ་ལེན་མི་ཤེས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཐ་མལ་དུ་འཚོར་བས་དགེ་སྦྱོར་གྱི་སྒྲིགས་སྐད་དེ་བ་གཅིག་མ་ཆག་པར་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན། དེ་ཡང་གསུང་རབས་དང་གདམས་ངག་ཁ་ཅིག་གི་བཞེད་པས་ཐོ་རངས་ནས་བརྩི་བ་ཡང་འདུག །སྲོད་ནས་མགོ་འཛུགས་པ་ཡང་འདུག་སྟེ། འགལ་བ་ལྟ་བུ་མིན། བད་ཀན་ཤས་ཆེ་ན་ཐོ་རངས་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་གཅིག་ཡོང་པས་དེ་ནས་མགོ་འཛུགས། རླུང་ཤེས་ཆེ་ན་སྲོད་ཀྱི་དུས་སུ་ཤེས་པ་རླན་ཆེ་བ་ཡིན་པས་དེ་ནས་མགོ་འཛུགས། སྲོད་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཐོག་མར་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་ནས་
1-2-125a
༄༅། །བྱམས་སྙིང་རྗེའི་བར་དུ་སྐྱེས་བུ་གསུམ་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད། ཚོགས་བསོག་ཅིང་བར་ཆད་སེལ་བ་ཡིན་པས་རང་གིས་གང་ཤེས་ཀྱི་གཏོར་མ་བཏང་། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་གསལ་བར་བལྟས་ལ་ཡན་ལག་བདུན་པ་བྱ། མཎྜལ་དང་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་གལ་ཆེ་བས་བྱ། དེ་ནས་ཁྲུས་བྱ། སྣབས་ལུད་ལ་སོགས་པ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་བར་ཆད་དུ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསལ་ལ་བདེ་སེང་གིས་བྱ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཟུང་འབྲེལ་དུ་བསྒོམ། བྱིང་རྒོད་དུ་མ་ཤོར་ཅིང་མ་ཡེངས་པར་བྱ་བ་གལ་ཆེ། དེ་ནས་བསྒོམ་གཏོང་བར་འདོད་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བསྔོ༑ འོ་སྐོལ་འདོད་ཁམས་པ་ཡིན། མགོ་བོ་ལ་གླད་པ་འདི་ཡོད་རིང་ལ་ཅི་བྱས་ཀྱང་གཉིད་འོང་བ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཁམས་སེང་བའི་ཆེད་དུ་གཉིད་ཐུན་ཆེ་བ་ཞིག་ལོག་ལ་ནང་པར་སྔ་བར་ལངས་སྙམ་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་རང་ཡང་དགེ་སྦྱོར་ཡིན། དེ་ནས་ནང་པར་སྔ་བར་ལངས་ལ་འཆག་པ་ཆེ་ཆུང་ལ་སོགས་པ་བྱ། ཁྲུས་བྱ། མ་གྲུབ་ན་ཡང་ཁ་བཤལ། སྣབས་ལུད་ལ་སོགས་པ་བསལ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བློ་བསྐྱེད། བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་བསྒོམ། ནངས་མོ་ཚ་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན་དཀོན་མཆོག་ལ་ཡན་ལག་བདུན་པ་བྱ། དེ་ནས་ཚ་བ་ཐོན་ནས་མཎྜལ་དང་། བླ་མ་ཡི་དམ་དཔའ་བོ་མཁའ་
1-2-125b
འགྲོ་ལ་གསོལ་བ་གདབ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ཅི་རིགས་སུ་བགྲང་། ཡང་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་བླ་མས་བསྟན་པ་ལྟར་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམ། བྱིང་རྒོད་ཀྱི་དབང་དུ་མི་བཏང་། དེ་ནས་ཡང་དྲོ་དུས་སུ་ཡན་ལག་བདུན་པ་བྱ།

法王宝贵者亲口说道：如来正等正觉佛所宣说的一切经典，只是为调伏心而宣说，除此之外别无他意。对自己的心进行劝诫与观察，这一见解极其重要。我们修行者都不要说闲话。贪嗔逐渐增长，比普通人更容易生起烦恼，被贪嗔耗费时间后，昨晚心识昏沉未能修行，说这些也无益处。那样做的话，修行者会变成"白色"（徒有其名）。想要修法的念头人人都有，但仅靠这一点并不太有益处。应当果断地放下一切日常事务，从今天开始就要专心修行。生命短暂无暇。我们修行者为什么没有一心一意？只有那些本就有学者前世的人才能做到。如果对心有益处，那就是在修法，因为我是上师，所以我说的是对心有益的教诲。如果真心想要修法，持续不断地观察自心至关重要。作为大乘修行者，慈悲心极为珍贵。一切功德法都依靠上师而生起，因此恭敬心在三世中不间断地保持警觉，不散乱，反复调伏自心非常重要。所谓智慧，也是从内心生起确信。我们修行者应当将听闻、思维和看书的精力全都投入到专注的修行中去。然而，初学者若没有修行的规则，就不知道如何实修佛法。身语意三门处于平常状态，所以必须不间断地遵循修行规则。根据一些经典和教授的主张，有从黎明开始计算的，也有从黄昏开始的，这并不矛盾。如果痰湿较重，黎明时心识极为清晰，就从那时开始；如果风大较重，黄昏时心识较为湿润，就从那时开始。如果从黄昏开始实修，
首先从无常死亡到慈悲心，对三士道生起确信。为了积累资粮并消除障碍，应当尽己所能供养食子。清晰观想佛菩萨在前方虚空中，行七支供养。坛城供和百字明咒很重要，要做。然后沐浴。清除鼻涕、痰等一切会障碍修行的东西，然后舒适地坐好。修菩提心。修生起次第和圆满次第的双运。不要陷入昏沉掉举，不散乱极为重要。然后如果想要结束修行，要为众生发愿回向。我们是欲界众生，只要头上有这个大脑，无论做什么都会想睡觉，所以为了众生的利益，为了恢复体力，应当好好睡一觉，并想着明早早起，这也是修行。然后早晨早起，大小便等。沐浴，如果做不到，至少漱口。清除鼻涕、痰等。为众生发心。修生圆次第双运。早晨到了热时（白天），对三宝行七支供养。然后热时过后，献曼达拉，向上师、本尊、空行勇父祈请。尽可能多地念诵百字明咒。再按照上师所教导的那样，不散乱地修持生圆双运。不要受昏沉掉举的影响。然后在中午时分再次行七支供养。


 དེ་ནས་ཡང་དྲོ་དུས་སུ་ཡན་ལག་བདུན་པ་བྱ། དྲོ་ཐོན་པ་དང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བྱིན་གྱིས་རླབས་པ་ཡིན་པས་སྐྱོ་བསང་དུ་བསྐོར་བ་བྱ། གཞན་ཡང་ཟབ་མོའི་མདོ་འདོན། གཏོར་མ་དང་ཚ་ཚ་ལ་སོགས་པ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཅི་རིགས་པར་བྱ། དེ་ལྟར་མ་བྱས་པར་ལྟ་བ་ལ་རེ་བས་ཅུང་མི་འོང་། བྱ་འདབ་མ་གཅིག་པས་ནམ་མཁའ་མི་ཆོད། མི་རྐང་པ་གཅིག་པས་ས་མི་ཆོད། ཐབས་ཤེས་རབ་ཟུང་འབྲེལ་དུ་མ་ཡེངས་པས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་བྱེད་པ་གལ་ཆེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐུགས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་ཅིག་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ། རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་དགོས། རྟོག་པ་རྩ་བ་ནས་ཞི་བར་བྱེད་པ་ལ་བསྒོམ་དགོས། སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོག་པ་ཁོ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ངེས་པར་བྱ། སྤང་བྱ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་ཐོས་བསམ་གྱི་རྟོག་པ་གཞན་ཞིག་བཞག་པས་མི་འོངས་ཏེ། དཔེར་ན། ནད་ཚ་བའི་གཉེན་པོར། སྨན་ཚ་བ་བུར་ཆང་སྦྱར་བས་ཤི་བ་མོན་པ་ནད་ཞི་བར་མི་ནུས་པ་དང་འདྲ། ཐོས་བསམ་གྱི་ལྟ་བ་མཐར་ཐུག་པ་ཡོད་ཀྱང་། རྟོག་པ་ལ་རྟ་རྔ་འདྲེས་གང་ཙམ་
1-2-126a
༄༅། །ཡང་འཕགས་ས་མེད། སྟོང་པ་ཡིན། འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་རྩ་ཅི་བྱེད་ཐམས་ཅད་བསྐུར་ནས་བསྒོམ་པ་ལ་མི་དགོས་བྱས་ནས་ལྟ་བ་མཐོན་པོ་ལ་རེ་བས་མི་ཆོག་སྟེ། དབུ་མ་ཆེན་པོ་ཀུན་ལ་མི་སྟོང་སྙམ་པའམ། ཆོས་མཐའ་དག་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་སྙམ་པ་ཞིག་མེད་དེ། མ་བསྒོམས་པས་སེམས་ཁོ་རང་ཅང་ངེས་སུ་མི་བཏུབ། སློབ་དཔོན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྟོད་ལུང་པ་རྒྱའི་ཞལ་ནས། ལྟ་བ་མཐར་ཐུག་དེ་ང་རང་ལ་ཡོད་ཏེ། སེམས་འཛིན་པའི་ཐབས་གཅིག་དགོས་པར་འདུག་གསུངས་ནས། བལ་ཡུལ་ན་བླ་མ་དུར་ཁྲོད་པ་བྱ་བ་གྲུབ་ཐོབ་གཅིག་བཞུགས་པ་གསན་ནས། དེར་བཞུད་པའི་ལམ་དུ་བསྙུང་བའི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱང་གསུང་ངོ་། །དེ་ན་བསྒོམ་ཆེན་པ་ཀུན་མ་བསྒོམས་པར་ཅང་མི་དགོས། རྣམ་རྟོག་གིས་ང་ལ་ཅང་མི་གནོད་བྱས་ནས་གོ་ཡུལ་གཅིག་གིས་ཅང་མི་འོང་། འཁོར་བ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་རྣམ་རྟོག་འཕྲལ་འབྱུང་འདིས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ག་ཤེད་ན་ཡོད་རྒྱུ་མེད། སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་པའི་རྭ་བཞིན་ཟིང་ངེ་བ་ཅིག་ཅང་བཏུབ་བམ། དེས་ན་དགེ་སྦྱོར་ཅག་གེ་ཀྲིག་གེ་བ་གཅིག་བྱས་ན། ཕྱིས་གོམས་ནས་ཆག་ཐབས་མེད་པར་བསྒོམ་པོ་ཐུབ་པ་ཞིག་འོང་བ་ཡིན། ཉམས་དང་རྟོགས་པ་གཅིག་ཀྱང་གཟོད་འོང་བ་ཡིན། རྣམ་རྟོག་གིས་མི་གནོད་པ་ཞིག་ཀྱང་གཟོད་འོང་། རྣམ་
1-2-126b
རྟོག་གིས་མི་གནོད་ཟེར་བ་ཡང་རྟོག་པ་ཁོ་རང་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་དྭངས་པའམ། མཚོ་ལ་འཁྱག་པ་ཞུ་བ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་ཁོ་རང་ཉེ་བར་ཞི་ནས་སྐྱེ་རྒྱུ་མེད་པ་ཞིག་དགོས། རྟོག་པ་རང་ལུགས་སུ་བྱུང་ན་གནོད་པ་དེ་ཀ་ཡིན། དེ་རྣམས་ཀྱང་ཅི་ལ་དགོས་ན། ནམ་གྱང་འོ་སྐོལ་འཆི་དགོས། ཤི་ནས་མེད་ནས་འགྲོ་ན་བཏུབ་སྟེ། སྐྱེ་དགོས། མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སྤྱད་ན་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་སྟེ་བཟོད་པའི་ཐབས་མེད། དགེ་བ་བཅུས་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་ཀྱང་མཐོ་རིས་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལས་བདེ་བའམ་གྲོགས་ཆེན་པོ་མེད། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་སྤོང་བ་བྱེད་པ་ལ་དལ་འབྱོར་གྱི་ལུས་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་བ་དང་འབྲེལ་ཐག་གཅོད་དགོས་པས་སྐྱེས་བུ་ཀུན་འབད་དགོས། ད་རེས་ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ནི་མཇལ། དེ་ལ་གདམས་ངག་རིན་ཆེན་ཉམས་རྟོགས་ཀྱི་རྒྱུད་པ་མ་ཆད་པ༑ ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་མ་བསླད་པ། ཚོང་དུས་ཀྱི་འོ་མར་མ་སོང་བ། མཉན་པའི་སྐལ་བ་ནི་ཡོད། ཆོས་བྱ་བློ་དུམ་རེ་ཡོད་པའི་སྐབས་འདིར་བྱ་བཞག་དང་ངོ་བསྲུང་ཆེ་ཐབས་ཐམས་ཅད་ལིངས་ཀྱིས་བཞག་ལ། དེ་རིང་ནས་འབད་དགོས་པས་དེ་བཞིན་དུ་ཐུགས་ལ་བཞག་པར་ཞུ་གསུངས། ཨྠྀི།། །།
༄། །རྟག་ཏུ་འཆི་བསམ་ལས་སུ་བསགས་པ་བསྒྲང་།

然后在中午时分再次行七支供养。到了中午，为了加持身语意三门，应当为了休息而绕行。此外还要诵读甚深经典，尽可能地供养食子、泥塔等白法。如果不这样做，只希望依靠见解是不行的。一只翅膀不能飞越虚空，一条腿不能走遍大地。重要的是不散乱地持续修持方便与智慧的双运。为了证得正等正觉佛陀远离一切戏论之心、法界与本智无二无别，必须息灭分别念。为了从根本息灭分别念，必须修行。依靠修所生慧，确认分别念自身就是佛心法身。用其他闻思的分别念作为对治所断分别念的对治是行不通的。例如，用辛热之药配合糖酒来治疗热病，会导致死亡，蒙古人是无法平息疾病的。虽然闻思的见解可以达到究竟，但分别念中混杂了多少马尾也无法超越圣地。是空性。做了一切有为善根后，认为不需要修行而希求高深见解是不行的。所有大中观师都不会认为不空，或认为一切法的本性不空，但不修行的话，心本身就无法确定。上师善知识多伦巴加的亲口说：我有究竟见解，但需要一个摄心的方法，据说在尼泊尔有一位名为墓地上师的成就者，前往拜见他的途中生病的故事也被讲述。因此，修行者们若不修行，什么都做不到。说分别念对我没有伤害，仅靠空谈是不行的。产生轮回的正是这些当下生起的分别念，不知道在哪里有什么。难道佛陀也是像不断烦恼和分别念的角一样混乱吗？因此，若能进行正规的修行，以后习惯了就会变得无法间断地修行。之后才会有修行体验和证悟。之后才会不受分别念伤害。所谓不受分别念伤害，是指分别念本身如同晴空云散或湖中冰融化一般，分别念本身完全息灭不再生起。若分别念自然生起，伤害就在于此。这一切为何必要？终有一天我们必将死亡。死后若能消失就好，但必须转生。若造作十不善，将转生恶趣而无法忍受。即使以十善转生善趣，善趣中也没有比痛苦更多的快乐或大友。轮回是苦的本性。为了断除苦的本性，必须依靠此暇满人身斩断与轮回的联系，所以所有人都应当努力。现在遇见了真正的善知识，他们传授珍贵教言、体验和证悟的传承不断、未被言词和术语污染、未变成集市上的牛奶、有听闻的福分。在有些许修法意愿的时候，应当果断地放下一切事务和面子，从今天开始就要努力，请将这些记在心中。阿谛。
恒常思维死亡，忏悔所积业


རྟག་ཏུ་འཆི་བསམ་ལས་སུ་བསགས་པ་བསྒྲང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་མཆོད་ངོ་བོ་གཉིས་མེད་བསྒོམ་བྱ་བ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ཆོས་འདི་བཞི་གལ་ཆེ།
དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། རྟག་ཏུ་འཆི་བསམ་ལས་སུ་
1-2-127a
༄༅། །བསགས་པ་བསྒྲང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་མཆོད་ངོ་བོ་གཉིས་མེད་བསྒོམ་བྱ་བ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ཆོས་འདི་བཞི་གལ་ཆེ་གསུང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉམས་སུ་ལེན་ཙམ་ན་བཞི་པོ་འདིར་མ་འདུས་པ་མེད་དེ། དེ་ཡང་། བླ་མ་དྭགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། འཆི་བ་བསམ་པ་འདི་དང་པོར་གལ་ཆེ་སྟེ། རང་པས་རྒན་པ་ཤི་བ། གཞོན་པ་དང་དར་ལ་བབ་པ་ཤི་བ། གྲོང་མི་དང་ཁྱིམ་མཛེས་ཤི་བ་ལ་སོགས་པ་དྲན་པར་བྱས་ལ། ཡོངས་འཆི་དགོས་པར་འདུག །འཆི་ཙམ་ན་ལོངས་ས་སྤྱོད་དང་སྙན་གྲགས་ལ་སོགས་པ་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན། འགྲོགས་ནས་འགྲོ་བར་མི་འདུག །ཀྱེ་མ་འཇིག་རྟེན་ཉོན་མོངས་དག །གནས་པ་མི་རྟག་མ་དགར་འགྱུར། །ཀུ་མུ་ཏའི་དཔལ་འདི་ཡང་། །དྲན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གསུང་བ་བཞིན་དུ། ཚེ་འདི་ཐམས་ཅད་བཞག་ནས་འགྲོ་བར་གོ །འཆི་བ་ལ་ཆོས་དགོས་པར་གོ་བ་བྱུང་ན། དང་པོར་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན། བར་དུ་གལ་ཆེ་སྟེ། ནམ་འཆི་ཆ་མེད་ཙ་ན། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདག་ཉིད་སྡིག་པ་མ་བྱང་པར། །མྱུར་དུ་གུམ་པར་འགྱུར་ཏེ་འཆི། །འདི་ལས་ཇི་ལྟར་ངེས་ཐར་ཞེས། །མྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱབས་སུ་གསོལ། །ཞེས་གསུང་བ་བཞིན་དུ། ནམ་འཆི་ཆ་མེད་ཙམ་ན། རྐང་པ་བརྐྱང་སྟེ་འདུག་མི་ཁོམ་པ་ཞིག་འོང་བས་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་ལྕག་ཡིན། ཐ་མར་གལ་ཆེ་སྟེ། འཆི་བ་ཤེས་
1-2-127b
རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་གསུང་བའམ། འཆི་བའི་མིང་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུང་པ་བཞིན་དུ་འཆི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །འཆི་བ་བསྒོམ་པ་འདི་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་ཆོས་ཡིན་སྙམ་ན། པ་ར་དང་མནྟ་གཉིས་ཀ་ལས། འཆི་བ་བསྒོམ་པ་འདི་གལ་ཆེ་བར་གསུངས། འོ་ན་ཤི་ནས་མུ་སྟེགས་རྒྱང་ཕན་པའི་གྲུབ་མཐའ་བཞིན་དུ་མེད་འགྲོའམ་ཞེ་ན། མེད་ནས་མི་འགྲོ་སྟེ། ལས་སུ་བསགས་པ་བསྒྲུང་བྱ་བ་ཡིན་པས། ལས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སྐྱེ་བ་ལེན་དགོས། དེ་ཡང་། ཞེ་སྡང་གིས་གཙོ་བྱས་པའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤྱད་ན་དམྱལ་བར་སྐྱེ་སྟེ། ཚ་བ་དང་གྲང་བ་བཙོ་བ་དང་བཤག་པ་དང་བཏུབ་པ། ཙོ་པི་དང་བསྲེག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བཟོད་པའི་ཐབས་མེད། འོ་སྐོལ་ད་ལྟ་ལུས་ལ་མེ་སྟག་ཕོག་གམ། ཞག་གཅིག་གོས་མེད་ན་ཨ་ཚ་ཨ་ཆུ་ཟེར་ནས་མི་ཚུགས་པར་འདུག་པ་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བ་ལ་རྒྱུ་སྤོང་དགོས་པས། ཞེ་སྡང་གིས་གཙོ་བྱས་པའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མི་བྱེད་པ་གལ་ཆེ། ཞེ་སྡང་མ་སྤངས་ན་སྐྱབས་འགྲོ་ཐུན་མོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་། དགེ་སྦྱོང་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་བཞི་དང་བྲལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མར་བྱས་ནས་བྱམས་པ་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། ཞེ་སྡང་དང་བྱམས་པ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་འགལ་བ་ཡིན། བསྐལ་
1-2-128a
༄༅། །པ་སྟོང་དུ་བསགས་པའི་དགེ་བ་འཛད་པ་ལ་ཡང་ཚེགས་མེད། གསང་སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་། བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལྷ་དང་ལྷ་མོར་བསྒོམ་དགོས། དེ་ལ་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་ན་ཡི་དམ་ལྷ་དང་མཇལ་ཐབས་མེད། ཞེ་སྡང་སྤངས་པ་ཞིག་ཡིན་སྲིད་ན། བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟེར་ནས་ཀྱང་ཕུགས་བྱས་བྱས་ཙམ་ན་ཞེ་སྡང་མ་གྲུབ་པར་གོ་བ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ།

恒常思维死亡，忏悔所积业。供养三宝，修持无二本性。实修这四种法非常重要。
顶礼珍贵善知识！珍贵者亲口说道：恒常思维死亡，忏悔所积业。供养三宝，修持无二本性。实修这四种法非常重要。一切佛法实修皆包含在这四种法中，无一例外。其中，噶当派尊贵上师亲口说：思维死亡在最初非常重要。应当忆念年长者死亡、年轻人和壮年人死亡、邻居和亲友死亡等，总之必将死亡。死时财产、名声等一切都无益处。不能与任何人同行。如经中所说："哀哉世间烦恼等，住而无常变不悦。如此莲花之光辉，亦将成为仅可忆。"如此，了解我们将舍弃此生一切而离去。若了解死亡时需要佛法，这就是最初趋入佛法的因。中间也很重要：因为不知何时会死，如《入行论》所说："自身罪业未净除，迅速死亡即将至。如何定能从此脱，急求皈依作救护。"正如此言，因为不知何时会死，没有时间舒展双脚，这是进入佛法修行的鞭策。最终也很重要：如所说"死亡是般若波罗蜜"，或"死亡之名即胜义谛"，因此说死亡即法身。如果认为修死亡是小乘法，无论是《般若经》还是《密集经》都说修死亡非常重要。那么死后是否如外道顺世派的教义那样成为虚无？不会成为虚无，因为"忏悔所积业"，所以要随业转生。其中，若行十不善业，主要是瞋恨，将转生地狱，无法忍受热、冷、煮、割、砍、烧等痛苦。我们现在若被火星烫到或一天没有衣服，都会喊热喊冷无法忍受，为了避免地狱痛苦，必须断除其因，所以即使为了生命也不造作以瞋恨为主的十不善业非常重要。若不断瞋恨，即使是共同皈依的层面，也违背了四沙门法。若以菩萨乘而言，必须视一切众生为母亲而修慈爱，因为瞋恨与慈爱是相互排斥的矛盾。瞋恨能轻易耗尽千劫所积的善业。从密咒乘来说，应当观想一切有情众生为天和天女。若对他们生起瞋恨，无法见到本尊。如果能断除瞋恨，所谓的大慈爱三摩地，究竟而言就是指瞋恨不成立的领悟。


 །འདོད་ཆགས་ཀྱིས་གཙོ་བྱས་པའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤྱད་ན་ཡི་དྭགས་སུ་སྐྱེ་སྟེ། ཟས་སྐོམ་གྱི་སྒྲ་མི་ཐོས་ཏེ། ཟས་མཐོང་ཡང་ཐོ་ཐོགས་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྱིས་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པའི་ཐབས་མ་མཆིས༑ འོ་སྐོལ་ད་ལྟ་ཉིན་རེ་བཀྲེས་ཀྱང་སྔོ་རྙིད་ཀྱིས་འགྲོ་བར་འདུག་པས། དེས་ན་འདོད་ཆགས་སྤང་བ་གལ་ཆེ། ཚེ་འདིའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་། །བརྣབ་སེམས་ཡིད་ལ་རེ་བ་འཇོམས། །གང་ཡང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བྱ་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་འདོད་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་མི་འགྲུབ། ཁས་བླང་དགོས་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དང་ཡང་འགལ་ནས་འགྲོ། སྒོམ་ཆེན་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ལ་སྐྱོན་དུ་མ་ལྟས་ན་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་གཡེན་སྤྱོས་ནས་ནང་དུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་སེམས་གནས་སུ་མི་བཏུབ། ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་འདོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་ཙམ་ན་འོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཏི་མུག་གིས་
1-2-128b
གཙོ་བྱས་པའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སྤྱད་ན་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་སྟེ། ཕྱིའི་རྒྱ་མཚོ་ན་ཚང་གར་གྱི་སྦང་མ་ཙམ་པ་ཡོད་པ་ལ་ཆེ་ཆེའི་ཁ་གདངས་པས་ཆུང་ཆུང་ཟ་བ་ལ་སོགས་པ་དུཿཁ་དཔག་ཏུ་མེད་ལ། བདེ་བ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མེད། རྟ་ཕྱུགས་ལ་སོགས་པ་འདི་ཀུན་དུད་འགྲོ་མཐོ་རིས་པ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱིད་ཤོས་ཡིན་པར་འདུག་སྟེ་ཡང་། དུས་རྟག་ཏུ་ཤ་བཙོན་གདོས་སུ་ཚུད་པ་ཙམ་གྱི་དུ་ཁ་ཡོད་པ་ཡིན་པར་འདུག །དེས་ན་གཏི་མུག་གིས་གཙོ་བྱས་པའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་བ་གལ་ཆེ་སྟེ། གཏི་མུག་མ་སྤངས་པ་ཅིག་ཡིན་སྲིད་ན། བདག་ཡོད་ནས་ནི་གཞན་དུ་ཤེས་བདག་གཞན་ཆ་ལས་འཛིན་དང་སྡང་། འདི་གཉིས་དང་ནི་འབྲེལ་བ་ལས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུང་བ་བཞིན་དུ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་གཏི་མུག་ཡིན་པས་དེ་སྤང་བ་གལ་ཆེ། དེ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཡང་། ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཡིན༑ དེ་ཡང་། ཉན་ན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉན། བསམ་པ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བསམ། བསྒོམ་ན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ལ་ཐོས་བསམ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཀྱང་གྲུར་འཇུག་པ་དང་འདྲ། གཏི་མུག་སྤངས་པ་ཞིག་ཡིན་སྲིད་ན། འོད་གསལ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟེར་ནས་ཀྱང་གཏི་མུག་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། དེས་ན་དུག་གསུམ་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་མི་
1-2-129a
༄༅། །དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་བ་འདི་གལ་ཆེ་གསུང་། ལས་དགེ་བ་བཅུ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོ་རིས་ལྷ་དང་མིར་སྐྱེས་ཀྱང་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་སྐྱིད་གྲོགས་ཆེན་པོ་མེད། བརྒྱ་བྱིན་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་གྱུར་ཀྱང་། །ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡང་བྲན་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ།

 །འདོད་ཆགས་ཀྱིས་གཙོ་བྱས་པའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤྱད་ན་ཡི་དྭགས་སུ་སྐྱེ་སྟེ། ཟས་སྐོམ་གྱི་སྒྲ་མི་ཐོས་ཏེ། ཟས་མཐོང་ཡང་ཐོ་ཐོགས་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྱིས་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པའི་ཐབས་མ་མཆིས༑ འོ་སྐོལ་ད་ལྟ་ཉིན་རེ་བཀྲེས་ཀྱང་སྔོ་རྙིད་ཀྱིས་འགྲོ་བར་འདུག་པས། དེས་ན་འདོད་ཆགས་སྤང་བ་གལ་ཆེ། ཚེ་འདིའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་། །བརྣབ་སེམས་ཡིད་ལ་རེ་བ་འཇོམས། །གང་ཡང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བྱ་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་འདོད་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་མི་འགྲུབ། ཁས་བླང་དགོས་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དང་ཡང་འགལ་ནས་འགྲོ། སྒོམ་ཆེན་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ལ་སྐྱོན་དུ་མ་ལྟས་ན་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་གཡེན་སྤྱོས་ནས་ནང་དུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་སེམས་གནས་སུ་མི་བཏུབ། ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་འདོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་ཙམ་ན་འོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཏི་མུག་གིས་
1-2-128b
གཙོ་བྱས་པའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སྤྱད་ན་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་སྟེ། ཕྱིའི་རྒྱ་མཚོ་ན་ཚང་གར་གྱི་སྦང་མ་ཙམ་པ་ཡོད་པ་ལ་ཆེ་ཆེའི་ཁ་གདངས་པས་ཆུང་ཆུང་ཟ་བ་ལ་སོགས་པ་དུཿཁ་དཔག་ཏུ་མེད་ལ། བདེ་བ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མེད། རྟ་ཕྱུགས་ལ་སོགས་པ་འདི་ཀུན་དུད་འགྲོ་མཐོ་རིས་པ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱིད་ཤོས་ཡིན་པར་འདུག་སྟེ་ཡང་། དུས་རྟག་ཏུ་ཤ་བཙོན་གདོས་སུ་ཚུད་པ་ཙམ་གྱི་དུ་ཁ་ཡོད་པ་ཡིན་པར་འདུག །དེས་ན་གཏི་མུག་གིས་གཙོ་བྱས་པའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་བ་གལ་ཆེ་སྟེ། གཏི་མུག་མ་སྤངས་པ་ཅིག་ཡིན་སྲིད་ན། བདག་ཡོད་ནས་ནི་གཞན་དུ་ཤེས་བདག་གཞན་ཆ་ལས་འཛིན་དང་སྡང་། འདི་གཉིས་དང་ནི་འབྲེལ་བ་ལས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུང་བ་བཞིན་དུ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་གཏི་མུག་ཡིན་པས་དེ་སྤང་བ་གལ་ཆེ། དེ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཡང་། ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཡིན༑ དེ་ཡང་། ཉན་ན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉན། བསམ་པ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བསམ། བསྒོམ་ན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ལ་ཐོས་བསམ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཀྱང་གྲུར་འཇུག་པ་དང་འདྲ། གཏི་མུག་སྤངས་པ་ཞིག་ཡིན་སྲིད་ན། འོད་གསལ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟེར་ནས་ཀྱང་གཏི་མུག་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། དེས་ན་དུག་གསུམ་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་མི་
1-2-129a
༄༅། །དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་བ་འདི་གལ་ཆེ་གསུང་། ལས་དགེ་བ་བཅུ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོ་རིས་ལྷ་དང་མིར་སྐྱེས་ཀྱང་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་སྐྱིད་གྲོགས་ཆེན་པོ་མེད། བརྒྱ་བྱིན་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་གྱུར་ཀྱང་། །ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡང་བྲན་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
如果一个人在贪欲的主导下行十不善业，将会投生为饿鬼。他们听不到食物和饮料的声音，即使看到食物，也会有五百名守卫看守等等，无法忍受饥渴之苦。我们现在即使一天挨饿，也能靠野菜度过，因此放弃贪欲非常重要。就今生而言，贪心会破坏你心中的希望，任何事都无法成就。一切事业、受用圆满和所有欲求都无法实现。还会违背必须遵守的誓言和戒律。如果所有禅修者不将贪欲视为过患，就会被欲妙所扰乱，内心一刻也无法安住。只有当欲望平息时，虚空藏定才会现起。
如果一个人在愚痴的主导下行十不善业，将会投生为旁生。在外海中有如蚊虫般大小的众生，大的张开嘴吞食小的等等，有无量的痛苦，而没有哪怕一刹那的快乐。像马、牛等这些被称为"天界旁生"的，虽然是最幸福的，但仍然有如同被关在肉牢中一般的痛苦。因此，放弃以愚痴为主的十不善业非常重要。如果不放弃愚痴，如经中所说："由我执而知有他，从我他分别起执着和嗔恨，由与这两者相关，一切过失由此生。"一切过失的根本是愚痴，所以放弃它非常重要。而放弃它的方法是通过闻思修三种智慧。其中，听闻就应当听闻大乘法，思考也应当思考大乘法，修持也应当修持大乘法，因为在小乘中进行闻思等就像是搭乘小船。如果能放弃愚痴，所谓"大光明定"也是指愚痴的止息。
因此，断除由三毒引发的十不善业非常重要。依靠十善业虽然可以投生为天人，但在轮回中本质是苦，没有太大安乐。经中说："即使投生为大帝释，也会因业力而变为奴仆。"


 །འོ་ན་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་འདི་སྤོང་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ལ་གང་དགོས་སྙམ་ན༑ དཀོན་མཆོག་གསུམ་མཆོད་ཅེས་པ་ཚོགས་བསག་དགོས། བསོད་ནམས་འདོད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱའོ་ཞེས་པ་བཞིན་དུ། ཡུལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་དགོས། དེ་ཡང་རབ་བསྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན། གསང་སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། བསྐྱེད་རྫོགས་ཐུན་བཞི་ལ་སོགས་པར་བསྒོམ་པ་ཡིན། འབྲིང་ལུས་ཀྱི་མཆོད་པ། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་ལུས་ཀྱི་མཆོད་པ་ལམ་འཕྲང་འཕྱག་པ་ལ་སོགས་ལ་ཟེར། ཐ་མ་རྫས་རིམ་པར་བཤམས་པའི་མཆོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། གང་གིས་སྨོན་ལམ་ཅི་བཏབ་པ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གསུང་བ་བཞིན་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འགྲུབ། གསང་སྔགས་ཀྱི་རླུང་སེམས་སྦྱངས་ནས་
1-2-129b
འཕོ་བ་དང་ཁྱད་མེད། དཀོན་མཆོག་ལ་བསོད་ནམས་བསགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་སེམས་ཀྱང་གཟོད་སྐྱེ། འོ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྐྱང་པས་ཆོག་གམ་སྙམ་ན་ངོ་བོ་གཉིས་མེད་བསྒོམ་བྱ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་པའམ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པས་གྲོལ་འགྱུར་གྱི༑ ༑བསྒོམ་པ་ལྷག་མ་དེ་དོན་ཡིན། །གསུང་པ་བཞིན་དུ། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་དྲང་བའི་དོན་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཡང་ཅི་ཐོ་ཐོད་སྟོང་པས་མི་ཕན། བྱང་ཀའི་ཕ་འོང་སྟོང་འདོད་མི་སྟོང་འདོད། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་རྟག་ཏུ་སྟོང་ཡང་ཕན་མ་བཏགས། དེ་ཡང་རང་གི་སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ངེས་དགོས་ཏེ། །དེ་ཐོབ་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་འདོད་ཀྱང་། དེ་དག་དོན་མེད་ཀྱི་ནར་འཁྱམས། །ཞེས་སོ།

那么，如果想要摆脱轮回痛苦的本质并在心相续中生起涅槃，需要什么呢？所谓"供养三宝"是指需要积累资粮。如同经中所说："欲求福德者应当供养如来"，应当向三宝对境进行供养。其中最上等的是修行供养：若就波罗蜜多而言，是指修习六波罗蜜多和四摄事；若就密咒而言，是指修持生圆次第的四座等。中等的是身体供养，即以身体供养上师和三宝，如扫除道路等。最下等的是陈设物品的供养。依靠这样供养三宝，如经中所说："无论发什么愿，都将如是成就"，所有发的愿都会实现。这与密咒中净化气心后的迁识法没有区别。依靠向三宝积累福德，才能生起菩提心。
那么，仅仅靠福德资粮就能获得涅槃吗？还需要修持本体无二的智慧资粮，即空性。如经中所说："这一切支分，佛为智慧说"，或者"由证空性而解脱，余修行是为此义"。供养三宝等这些也都是引导证悟空性的方便，是权宜之说。然而，这空性也不是简单的空无所有，不会有益处。就像北方的岩石想要空但不会空一样。虚空虽然恒常空，但也未曾有益。因此，需要确定自心为空性。如经所言："虽欲获得彼以摧痛苦，彼等无义而游荡。"


 །སེམས་རྟོགས་དགོས་པར་ཡང་། སེམས་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་མི་བཙལ། ཞེས་གསུང་། དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཡང་། རང་སེམས་གཟོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས། འོ་ན་སེམས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་གདམས་ངག་གང་ཡིན་སྙམ་ན། འདི་ལ་བསལ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་
1-2-130a
༄༅། །ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་པའམ། །གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་འི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས༑ ༑དམིགས་པ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་གདམས་ངག་སྟེ། ཤེས་པ་སོ་མ་མ་བཅོས་པ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཁོ་རང་གི་ངང་ལ་འཇོག་པ་ལ་ཟེར། དེ་ཙམ་ན་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ཞིག་ཀྱང་གཟོད་འོང་། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་ལྟ་བ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་རྟོག་པ་ཕར་བཙལ་བའི་སྟོང་པ་གོ་ཡུལ་དུ་བཞག །བསྒོམ་པ་ཞི་གནས་ལྡེངས་པོ་ཉམས་ཞིག་ལ་བྱས་པས་ཉམས་རྟོགས་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ཅུང་མི་བཏུབ། དེ་བས་ན་རིག་པ་ཁོ་རང་གི་ངང་ལ་བཞག་པས་རིག་པ་ཁོ་རང་ནང་ནས་ངེས། བློ་གྲོས་ཕར་བཙལ་མི་དགོས་ཙམ་ན་རྩ་བྲལ་དུ་གོ་བས་གོལ་ས་གསུམ་གྱི་དོགས་མེད། བློ་གྲོས་ཕར་མ་བཞག་པའམ། དམིགས་ཡུལ་དུ་མ་ཤོར་བས་ཤོར་ས་བཞིའི་དོགས་མ་མཆིས། དེ་ཙམ་ན་ལྟ་བ་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། སེམས་རྟོགས་པས་བསྒོམ་པ་ངོས་བཟུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། དམིགས་བྱ་དམིགས་བྱེད་ལས་འདས་པ། སྤྱོད་པ་བླང་དོར་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ལྟ་བ་བསྒོམ་པ་སྤྱོད་པ་གསུམ་རོ་གཅིག་དུ་གྱུར། དུག་གསུམ་རྩ་
1-2-130b
བྲལ་དུ་སོང་བས་བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐར་ཐུག་པ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག །ལར་བླ་མ་རིན་ཆེན་གྱི་བཞེད་པ་ཡིས། །ཐབས་རིག་པ་ངང་ལ་བཞག་གྱུར་པས། །ཤེས་རབ་རིག་པ་ནང་ནས་ངེས། །ཐམས་ཅད་རིག་པའི་ངང་དུ་གྲོལ། །ལྟ་ཤེས་ཀུན་ལ་མཁས་པར་འགྱུར། །དེ་བས་ན། ངོ་བོ་གཉིས་མེད་བསྒོམ་ཞེས་པས་སེམས་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེ། དེ་རྣམས་ལ་ཡང་གང་དགོས་ན༑ ༑ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རབ་རྫོགས་ཀྱང་། །བླ་མ་མེད་ན་སྲིད་ཐར་མིན། །ཞེས་པའམ། ཇི་སྲིད་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་པ་དེ་སྲིད་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཉེས་པར་བྱའོ་ཞེས་པའམ། སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་ལ་བརྟེན་ཏོ་ཞེས། །ཡོན་ཏན་མཆོག་མངའ་རྒྱལ་བས་དེ་སྐད་གསུངས། ཞེས་པས་བླ་མ་གལ་ཆེ། བླ་མ་དེ་ཡང་སུས་ཐོད་ཐོད་ལ་བརྟེན་པས་མི་ཕན་ཏེ། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ལ་ཞུགས་པ། སྐུ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་བྱིན་རླབས་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ། དེ་ཡང་། དང་པོ་སེམས་མི་གནས་པ་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ། གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ངོ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བླ་མ་ཉམས་རྟོགས་ཅན་ཞིག་བསྟེན་དགོས། འོ་ན་བསྟེན་ལུགས་ཇི་ལྟར་བྱ་ན། མ་གུས་པ་སྤངས་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གུས་པས་བསྟེན། དེ་ཡང་། 
1-2-131a
༄༅། །ལུས་གུས་པ་བླ་མའི་སྤྱན་སྔར་རྐང་པ་བརྐྱང་སྟེ་འདུག་པ་དང་། བླ་མ་བྱོན་པ་ལ་ཕྱག་མི་བྱེད་པ་དང་། ལྡང་བ་མི་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤང་། །དམའ་བའི་སྟན་ལ་རབ་ཏུ་འདུག །དུལ་བའི་དཔལ་ནི་རྣམ་པར་བསྐྱེད། །དགའ་དང་བཅས་པའི་མིག་གིས་བལྟ། །ས་གཞི་སྟན་ནི་ཇི་ལྟ་བར། །བླ་མ་བསྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་ལ། །སྐྱོ་ངས་སེམས་ནི་རབ་སྤངས་ཏེ། །དད་དང་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་དུ། །ཞེས་གསུངས་པས་གུས་པ་པ་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་བསྟེན། ངག་གུས་པ་སྟེ། བླ་མའི་སྤྱན་སྔར་ཚོགས་པའི་གཏམ་དང་འཁྲུག་པའི་གཏམ་དང་འཁྲིག་ཚིག་ལ་སོགས་པ་དུག་གསུམ་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་སྨྲ་བ་མ་དག་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་༑ ཆོས་འདྲི་བ་ལ་སོགས་པ་ངག་གི་ལས་སྨྲ་བར་འོས་པ་གུས་པའི་སྒོ་ནས་སྨྲ། ཡིད་མ་གུས་པ་ནི་བླ་མའི་སྐྱོན་ལ་སོགས་པ་སྟེ།

关于需要证悟心，经中说：若证悟心，则为智慧，故不必从他处寻找佛。关于心是空性，经中说："自心本来无生，是空性的特征。"那么，证悟心的教授是什么呢？"此中无有可除，亦无少许可立，如实观察如实，见到如实则解脱。"或者"当时事物与非事物，不住于意前，彼时无有余相，无所缘故极寂静。"等这些是修持的教授，指的是将未经造作的新鲜意识，远离一切所缘，安住于其自然状态。此时才会生起止观双运。若不如此，而是以分别智慧之见解去寻求空性并置于理解范围，而修持时仅做沉闷的止观，那么这样的止观双运的修证体验就不太适宜。
因此，将觉性安置于自身状态中，觉性自内而定，不必向外寻找智慧，此时了知为根本断离，无有三种偏堕的疑虑。由于智慧不向外置，或不落入所缘对象，所以无有四种迷失的疑虑。此时，见解远离一切承认，由于证悟心而修行超越一切认定，超越能所所缘，行为远离一切取舍，见修行三者成为一味。由于三毒根本断离，安住于大慈定等究竟三摩地。
根据尊贵上师的意愿："方便安住觉性中，智慧从内得确定，一切于觉性中解脱，通达一切见解智慧。"因此，所谓"修持本体无二"是指修心最为重要。这一切又需要什么呢？"纵然圆满一切功德，无上师则无解脱。"或"乃至未获得圆满佛果之前，应当令善知识欢喜。"或"佛陀教法依善知识，具最胜功德佛如是说。"所以上师非常重要。
然而，并非依靠任何人都有益处，而是要依靠已入三世诸佛事业、仅见其身相就能获得加持等的上师。此外，需要依靠一位精通最初使不住心安住的方法，以及精通令已安住的定力得以了知的方法、具有修证体验的上师。那么，如何依止呢？应断除不恭敬而以身语意三门恭敬依止。
其中，身恭敬是指在上师面前不伸腿而坐，上师到来时不礼拜，不起身等行为都应当断除。"坐于低座之上，生起调伏之相，以欢喜眼相视，如地与坐垫般，于上师成就事业，断除厌倦之心，如信心之川流。"如是所说，应以大恭敬依止。
语恭敬是指在上师面前应断除世俗言谈、争论言谈、淫秽言语等一切由三毒引发的不清净语言，询问法义等应当说的语言行为都应以恭敬方式说出。意不恭敬是指观察上师过失等。


 ཡིད་མ་གུས་པ་ནི་བླ་མའི་སྐྱོན་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སློབ་མའི་མེ་ལོང་བླ་མ་ཡིན་པས། རང་གི་རྒྱུད་ལ་གང་ཡོད་པ་དེ་བླ་མ་ལ་ཡོད་པར་སྣང་བ་འབྱུང་སྟེ། བླ་མ་རང་ཡང་ཞེ་སྡང་ཆེ་བར་འདུག་བྱ་བའམ། སེར་སྣ་ཆེ། ཁ་མཆུ་མང་། ནོར་ལ་སྲེད་བྱ་བའམ། ཆོས་མི་སྟོན་བྱ་བའམ། འབ་ཀྱིས་དྲིལ་ན་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་ལ་མི་རྟོག་པར་བླ་མའི་སྐྱོན་ལ་རྟོག་ན་མི་གུས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་འཁོར་བ་ནས་ཐོན་པའི་ཐབས་མེད། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དངོས་གྲུབ་སློབ་དཔོན་རྗེས་འབྲང་གསུང་། །ཞེས་པས་བླ་མ་ལ་མ་གུས་པ་སྤང་བ་གལ་ཆེ། དེས་ན་བླ་
1-2-131b
མ་ལ་གུས་པར་བྱ། མཛད་པ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པར་བལྟ། དེ་ལྟར་ལྟས་པས་ནད་དང་གནོད་པ་ཐམས་ཅད་ཞི། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བུམ་པ་གང་བྱོའི་ཚུལ་དུ་རྒྱུད་ལ་འཆར། དེ་ཡང་གང་ལ་དགོས་ན། མལ་གྱི་ཐ་མ་ན་ཉལ་བ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས། དེ་ལྟར་ཐུགས་ལ་བཞག་པར་ཞུ། །ཨྠྀི།། །།
༄། །གསང་སྔགས་ཀྱི་བསྒོམ་བསྒྲུབ།
བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། གསང་སྔགས་ཀྱི་བསྒོམ་བསྒྲུབ་གཤའ་མ་ཞིག་བྱེད་ན། ཆགས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་གྱིས་རློམ་པ་གཉིས་བདུད་ཆེ་བར་འདུག་གསུང་། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ས་དང་པོའི་བདེན་པ་མཐོང་ནས། གནོད་སྦྱིན་མོ་བསྒྲུབས་པས་མ་འགྲུབ་པ་ལ། སློབ་དཔོན་ལ་རྫའི་བུམ་པ་བྱ་རོག་གི་མིག་ལྟ་བུ་གཅིག་ཡོད་པས། སློབ་དཔོན་ཀླུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་དེ་ལ་ཆགས་པར་གཟིགས་ནས་བཅག་པས། དེར་གནོད་སྦྱིན་མོ་གྲུབ་ནས་བསྒྲུབ་ཁང་གི་མདུན་ན་ཕར་ཟེགས་མའི་ཕུང་པོ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་རིན་པོ་ཆེ་དང་བཟའ་བའི་རྣམ་པར་སོང་ནས་གནོད་སྦྱིན་མོས་རང་གཟུགས་བསྟན་པས། དེར་སློབ་དཔོན་གྱིས་འཁངས་པས། གནོད་སྦྱིན་མོའི་ཞལ་ནས། ངས་དང་པོ་ནས་འོངས་ཏེ་སློབ་དཔོན་རྫའི་བུམ་པ་ལ་ཆགས་པས་ལན་གསུང་ངོ་། །ཡང་སློབ་དཔོན་ལ་ཐུགས་རྒྱལ་རྣམ་པ་བཞིས་ནོན་ནས་ཡོད་པར་འདུག །ཁྲིམས་ང་ལས་རྒན་པ་མེད་དེ་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ལོན། 
1-2-132a
༄༅། །མཁྱེན་པ་ང་ལས་ཆེ་བ་མེད་དེ་གསུང་རབས་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པ་ཤེས། ནུས་པ་ང་ལས་ཆེ་བ་མེད་དེ་འདོད་འཇོའི་བ་དང་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩི་ལ་སོགས་པ་ངས་ཤེས། སྙིང་རྗེ་ང་ལས་ཆེ་བ་མེད་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྣ་ཚོགས་པ་ངས་བྱེད་སྙམ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་རྒྱ་གར་གྱི་གྲོང་གཅིག་ན་ཕར་བྱོན་པས། དགེ་སློང་གཅིག་དང་ཕྲད། ཁྱེད་ཀྱིས་ཁྲིམས་ཇི་ཙམ་ལོན་བྱས་པས། སངས་རྒྱས་འོད་སྲུངས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཁྲིམས་བླངས་གསུངས་པས་ཐུགས་རྒྱལ་གཅིག་ཆག་གོ །དེ་ནས་ཀླུའི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ནས་ཡོད་ཙམ་ན། མཁའ་འགྲོ་མ་གཅིག་གིས་བསྟན་པས་གསུང་རབས་གྲངས་ཀྱང་མ་ཤེས་ནས་ཐུགས་རྒྱལ་གཅིག་ཆག་གོ །དེ་ནས་ཕར་ལ་ཕྱིན་པས་རྡོ་རྗེའི་འདམ་པ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞབས་འབྱར། དེར་ཇོ་མོ་སྒྲོལ་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཞབས་ཐོན་པས་ཐུགས་རྒྱལ་གཅིག་ཆག་གོ །དེ་ནས་ཕར་བྱོན་ཚེ་ཁྱི་རོ་བམ་པོ་གཅིག་མནམ་ཀུས་ཉེ་མ་ནུས་པ་ལ། སྤྲང་པོ་རྒད་པོ་གཅིག་གིས་ཁྱི་ཡི་འབུ་བསལ་ནས་ཁོ་རང་གི་ཤ་ཚལ་པར་བཏགས་ནས་འབུ་ལ་བྱིན་པས། སྤྲང་པོ་རྒད་པོའི་སྙིང་རྗེ་ཙམ་ཡང་ང་ལ་མེད་པ་སྙམ་ནས་ཐུགས་རྒྱལ་ཆག་པས། གདོད་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཐུགས་ལ་འཁྲུངས་སོ།

意不恭敬是指观察上师过失等。由于弟子的镜子是上师，所以自己相续中有什么，就会显现为上师也有那些。比如说"上师也很爱发怒"，或者"很吝啬"，"爱争论"，"贪恋财物"，或者"不传法"等。总之，不思惟上师的功德而观察上师的过失就是不恭敬。如果这样做，就没有从轮回中解脱的方法。如经中所说："成就随从师所说。"因此，断除对上师不恭敬非常重要。
所以应当恭敬上师，视其一切行为为佛陀的行为。如此观察，一切疾病和损害都会平息，一切功德会像装满水瓶一样在相续中显现。这些在何时需要呢？据说是在睡觉时等场合需要。请将此铭记于心。嗡！
密咒的修持与成就
顶礼珍贵上师！尊贵者说，如果要做真正的密咒修持成就，贪执和骄傲功德是两大魔障。龙树大师在见到初地真谛后，修持药叉女未能成功，是因为大师有一个如乌鸦眼的陶瓮，龙菩提看到大师对此贪著，便打碎了它。此后药叉女成就，修行处前面所有的草堆都变成了珍宝和食物，药叉女显现了自身。大师惊讶时，药叉女说："我早已到来，但因大师贪著陶瓮而未能相见。"
另外，大师被四种傲慢控制：戒律我最老，已有五百年；智慧我最大，了知一切经典不遗漏；能力我最强，知晓如意牛和点金术等；悲心我最大，能做各种利益众生的事情。当大师前往印度一个城市时，遇见一位比丘，问他受戒多久，对方回答说在迦叶佛时期就受戒了，这使大师的一种傲慢破除了。
之后他前往龙宫，一位空行母向他展示了数量无法计算的经典，这使他的第二种傲慢破除了。之后他继续前行，双脚陷入金刚泥中，祈祷度母后才能脱身，这使他的第三种傲慢破除了。再往前走，看到一条腐烂的狗无法接近，一位老乞丐却除去狗身上的虫，并割下自己的肉喂食那些虫子，大师想到自己连这位老乞丐的悲心都不及，于是第四种傲慢也破除了。此后，各种珍贵功德在他心中生起。


 །སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟླ་བའི་རྒྱལ་མཚན་བྱ་བ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཟང་པོ་དབུ་ལ་བྱ་བབས་
1-2-132b
པ་མི་ཚོར་བ་མངའ་ནས་ཐུགས་རྒྱལ་གྱིས་ནོན་ནས་ཡོད་པ་ལ། ནུབ་གཅིག་རྨི་ལམ་དུ་མི་སྐྱ་སང་ངེ་བ་གཅིག་བྱུང་ནས། དེ་ལྟ་བུ་ལ་ང་རྒྱལ་བ་འོ་རེ་རྒྱལ། ཁྱོད་བསྒོམ་གཤའ་མར་བྱེད་ན། སློབ་དཔོན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ལ་བསྒོམ་གཏུགས། སློབ་མ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ལ་སེམས་འཛིན་སློབས། ལྷ་ཁང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཞིག་རལ་གསོས། མཆོད་རྟེན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཞེངས། དགེ་སློང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ལ་ཆོས་སྟོན་དྲོངས། བཙོན་ལམ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཆོས་གསུང་ངོ་། །དེར་སློབ་དཔོན་སྙམ་པ་ལ། ང་རང་གི་ལྟོ་གོས་ཀྱང་མི་ཆད་པར། ལྷ་ཁང་གསོ་བ་ལ་སོགས་པ་ག་ན་ཡོང་སྙམ་པ་ལ། ནུབ་གཅིག་རྨི་ལམ་དུ་བྱུང་ནས་འཇིགས་མི་དགོས། ངའི་ཁ་སར་པ་ཎིའི་ལྷ་ཁང་གསོས། དེར་སྦྱངས་པས། ཁྱེད་ལྷ་ཁང་སྦྱོང་ན་ངེད་ཀྱང་ཟས་ནོར་འབུལ་ཟེར་ནས་སྐུ་བསོད་སྐྱེས་པས་ཟས་ནོར་ཟད་པ་མེད་པ་བྱུང་ནས། ཕྱིས་ལྷག་རབ་བྱུང་སྟོང་ཚོ་ཙམ་ལ་འཚོ་བ་སྦྱོར། བཙོན་གཅིག་པུ་ལ་དེ་སྔ་བདུན་བཅུ་རྩ་ལྔ་ལས་མ་ཐལ་གསུང་། ལར་ལྷ་དང་རྨི་ལམ་བཟང་པོ་ལ་རེ་མ་ཆེ། བར་ཆད་དུ་འགྲོ་ཉེན་ཡོད། མཐོང་སྣང་དུ་འགྲོ་ཉེན་ཡོད། རེ་དོགས་མེད་པའི་རྒྱས་ཐེབས་ན་གཟོད་འགྲུབ་འོང་བ་ཡིན། ཡོན་ཏན་ཨེན་རེ་ལ་རློམ་ན་ལམ་གྱི་གེགས་སུ་འགྲོ་གསུང་། ཡོན་ཏན་མ་བྱུང་ན་བསོད་ནམས་ལ་འཁང་དུ་མི་རུང་། བླ་མ་བཟང་པོ་དང་ཕྲད་ནས་གདམས་ངག་བཟང་པོ་ལོན་
1-2-133a
༄༅། །ཅིང་བསྒྲུབ་པ་བྱར་ཡོད་ན་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་ཡིན། ནོར་རྫས་ཆེ་བས་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་མིན། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ལ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡོད་སྟེ་ཅི་ཕན་བྱོལ་སོང་ཡིན། ཐུར་དུ་འགྲོ། གཞན་ཀུན་དེ་དང་འདྲ། དུས་དེང་སང་ཆོས་བྱེད་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་པས་ཀྱང་དཀོན་པ་ཡིན། བྱོལ་སོང་ཀུན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་བཀྲ་ལམ་མེ་ཡོད་ཀྱང་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཐབས་རྡུགས་པ་ཡིན། སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཉམས་ལེན་བཟང་ངན་འཆི་ཁར་འོང་། དེ་བར་དོར་འོང་། དེ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་འོང་བ་ཡིན། ད་ལྟ་ཉམས་ལེན་ངན་ན་གདམས་ངག་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་ཕན་མེད། སྨན་དཔྱད་གླགས་པ་དང་འདྲ། འཆི་བ་ནམ་འོང་ཆ་མེད། གཞོན་པས་མི་འཆི་སྙམ་སྟེ་འཆི་བ་ལ་ཟད་པ་མེད། འཁྲུག་པ་བྱུང་ན་དར་ལ་བབ་པ་ཉི་ཚེ་འཆི། རྒས་པས་མི་འཆི་སྙམ་ན་ལུས་པ་མེད། འཆི་བ་ཚེ་སྲོག་ཟད་ཙམ་ན། སངས་རྒྱས་བྱོན་ཡང་ཕན་མེད་པས་ད་ལྟ་འབད་པར་ཞུ། ལས་འཁྲུལ་པར་མ་ཤེས་ན་ལྡོག་ཏུ་མི་བཏུབ། རྟོག་བཅས་འཁྲུལ་པ་དང་། རྟོག་མེད་འཁྲུལ་པ་ཡིན། རྟོག་བཅས་འཁྲུལ་པ་དེ་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྤོང་། རྟོག་མེད་འཁྲུལ་པ་དེས་སྤོང་མི་ནུས། རང་བཞིན་མེད་པ་ཙམ་དུ་གོ་ཡང་། དེས་འཁྲུལ་པ་ལྡོག་ཏུ་མི་བཏུབ། མིག་བཙིར་བའི་དུས་སུ་སྣང་བ་དང་རི་བོ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྣང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་གོ་ཡང་བཙིར་བ་མ་བཏང་
1-2-133b
གི་བར་དུ་གཉིས་སྣང་ལྡོག་ཏུ་མི་བཏུབ། ཡང་མིག་ནད་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་ལྡོག་ཏུ་མི་བཏུབ། སྨན་པ་མཁས་པས་སྨན་སྦྱར་བས་སྐྲ་ཤད་ལྡོག་པ་དང་འདྲ་བས་བསྒོམ་དགོས་པ་ཡིན། དེས་ན་བསྒོམ་པ་ཤིན་ཏུ་གནད་ཆེ་གསུང་། མལ་གྱི་ཐ་མ་ན་ཉལ། ཟས་ཀྱི་ཐ་མ་ཟ་ཙམ་ན། ཆོས་བསྒོམས་པ་མིན་པ་གཞན་གྱིས་མི་ཕན་པས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བོར་ལ་བསྒོམ་པར་ཞུ་གསུང་། ཨྠྀི།། །།
༄། །རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གཅིག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཆོས་འདི་བཞི་གལ་ཆེ།
ན་མོ་གུ་རུ། རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས༑ རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གཅིག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཆོས་འདི་བཞི་གལ་ཆེ་གསུང་། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་གཏན་དང་། །བསྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཅེས་གསུངས་པ་ནི། དང་པོར་ཚུལ་ཁྲིམས་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་ཕྱིར་སྟོན་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་རབ་བསྔགས་བཤད། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་དང་འཕྲད། །ཅེས་པ་དང་།

大师菩萨月幢有殊胜三摩地，甚至头上鸟落下都不会察觉，但他被傲慢所控制。一天晚上，他在梦中见到一个白色人影说："这样傲慢真是可惜！如果你想真正修行，应当向一百零八位上师请教修法，教导一百零八位弟子修心，修复一百零八座破损的寺庙，建造一百零八座佛塔，为一百零八位比丘传法，解救一百零八名囚犯。"大师心想："我自己的衣食尚且不足，怎么可能修复寺庙等？"
一天晚上，他又梦见有人说："不必担心，先修复我在迦叶寺的殿堂。"当他开始修复时，人们说："既然您修复寺庙，我们也愿供养食物和财物。"因此他声望提升，获得源源不断的供养，后来甚至能供养上千僧众生活所需。他说自己解救的囚犯不超过七十五人。
一般来说，不要过分依赖神灵和好梦，它们容易成为障碍，容易成为执著的对象。只有没有希望和恐惧的印记，才能成就。若对某些功德生起骄傲，会成为道路的障碍。若功德未生起，不应责怪福德不足。若能遇到善知识，获得良好教授并且精进修持，这才是大福德。拥有大量财物并不代表福德大，龙王虽有珍宝却仍是向下堕落的旁生。其他情况也是如此。
现在能够修行佛法的机缘比优昙钵罗花更为稀有。所有旁生虽然意识清晰，但因业力而无能为力。人们的修行好坏会在临终时显现，或者在中阴显现，或者在来世显现。如果现在修行不好，即使有许多教授也无益，如同医术对没有机会治疗的人无益一样。死亡随时可能来临，年轻人以为不会死，但死亡无有穷尽。战争爆发时，正值壮年的人会死去；老人以为不会死，但也无一幸免。当生命耗尽时，即使佛陀亲临也无济于事，因此请现在就努力修行。
如果不了解业的迷乱，就无法逆转。有有分别迷乱和无分别迷乱。有分别迷乱可以通过闻思来断除，无分别迷乱则不能。即使了解无自性的道理，也无法逆转迷乱。就像压迫眼睛时，虽然知道所见景象和山无二无别且无自性，但在不松开压迫前，无法逆转二元显现。又如患眼病者无法自行去除眼前浮丝，需要通过熟练医生配制的药物才能去除，因此需要修行。所以修行极其重要。
睡最简陋的床，吃最简单的食物，除了修行法义外，其他事情无益，所以请放下一切事务专心修行。嗡！
依止之人获得无上菩提需要四种重要法门
顶礼上师！尊者说，一个依止之人若要获得无上菩提，这四法非常重要。如经言："安住戒闻与禅定，精进修行而实践。"首先戒律最为重要："故佛赞说持戒胜，具足戒者遇佛生。"
;


ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་དང་འཕྲད། །ཅེས་པ་དང་། ཁྲིམས་ནི་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་ས་བཞིན་དུ། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་གཞི་རྟེན་ལེགས་པར་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་གཅིག་བསྲུངས་པས་སེམས་ལ་འགྱོད་པ་མེད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཐོས་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། ཐོས་པ་མ་རིག་མུན་སེལ་སྒྲོན་མའི་མཆོག །འཕོངས་པའི་དུས་སུ་མི་སྤོང་མཛའ་བོ་ཡིན། །རྐུན་པོ་ལ་སོགས་མི་འཕྲོག་ནོར་གྱི་མཆོག །ཡ་རབས་གོང་མ་རྣམས་དང་ཕྲད་ན་གྲོགས་ཀྱི་མཆོག །ཅེས་གསུངས་
1-2-134a
༄༅། །སོ། །ཡང་། ཐོས་པས་སྡིག་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད། །ཐོས་པས་དོན་མ་ཡིན་པ་སྤོང་། །ཐོས་པས་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཤེས། །ཐོས་པས་མྱ་ངན་འདས་པ་འཐོབ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་ཐོས་པ་གལ་ཆེ། །མང་དུ་ཐོས་པ་ནགས་ཀྱི་ནང་འདབས་སུ། །ལང་ཚོ་ཡོལ་བ་དག་ཏུ་གནས་པ་བདེ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ནི་ཚོལ་འདོད་ན། །ཐོས་པ་མང་པོའི་མི་ཕྱིར་འབྲོངས། །དགེ་བ་མཁན་པོ་བཞིན་དུ་བཀུར༑ ༑སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་སྟེང་དུ་ཡང་། བསམ་པའི་ཤེས་རབ་གལ་ཆེ་སྟེ། མ་བསམས་ན་སྣོད་ཞབས་རྡོལ་དང་འདྲ། ཐོས་པ་ཆུད་འཛའ་བས། བློ་རྡོལ་བུམ་བྱུ པའི་ཆུ་བཞིན་དུ། །དྲན་པ་ལ་ནི་དེ་མི་གནས། །ཞེས་གསུངས་པས་བསམ་དགོས། བསམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་ནོན་པའོ། །དེ་ཡང་མ་བསྒོམས་ན་ཕན་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས་ཀྱང་། །དཔེར་ན་མཚོ་ཆེན་མཉམ་པ་བཞིན། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་སྒྲོལ་བྱེད་ཀྱང་། །བདག་ཉིད་ཆུ་ཡི་དབུས་སུ་འཆི། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་དམུས་ལོང་རི་མོ་མཁན། །ཚོགས་དྲུག་དབུས་སུ་བྲི་བྱེད་ཀྱང་༑ ༑རང་གིས་གཅིག་ཀྱང་མི་མཐོང་ལྟར། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་འོན་པ་སིལ་སྙན་མཁན། ཚོགས་དྲུག་དབུས་སུ་བརྡུང་བྱེད་ཀྱང་། །རང་གིས་གཅིག་ཀྱང་མི་ཐོས་བཞིན། །མ་
1-2-134b
བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་གང་བསྒོ་སྙམ་ན། བསྒོམ་པ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་དགོས་ཏེ། ཞི་གནས་རབ་དུ་བརྟན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་དགས་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་། དང་པོར་སེམས་མི་གནས་པ་གནས་པར་བྱེད་པ་གལ་ཆེ། བར་དུ་གནས་པ་བརྟན་པ་བུ་མར་བརྟན་པ་བོགས་འབྱིན་པའི་གདམས་ངག་གལ་ཆེ། སེམས་གནས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་ཙམ་ན། ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་དང་བ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་ཡིན་པས༑ དེ་ཡང་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་གདམས་ངག་ནི། སེམས་ཀྱི་གསང་འདི་མ་ཤེས་ན། ཞེས་པ་དང་། འདི་ལ་བསལ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཅེས་དང་། རྣམ་ཤེས་རྟོག་པས་མ་སྒྲིབས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སེམས་འདི་ཡིས། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་བྱས་ན། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་སངས་ཡང་རྒྱ། །ཞེས་པ་དང་། སེམས་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་མི་བཙལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་པས་
1-2-135a
༄༅། །མཐོང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།

具足戒者遇佛生。"又说："戒如行不行之地，善说为诸功德依。"由此，持守清净戒律会使心无悔恨，是生起殊胜三摩地的因。
听闻也很重要："听闻除无明暗最胜灯，贫穷时不舍之亲友是，盗等不能夺之最胜财，若遇上等人则胜友伴。"又说："听闻能止作恶业，听闻能舍无义事，听闻能知法差别，听闻能获得涅槃。"因此听闻很重要。"多闻者居于森林中，年老时安住则为乐。若欲求佛法者，应随多闻者而行，如同恭敬善知识，迅速成就佛果位。"
此外，思维的智慧也很重要：若不思维，如同底漏之器，所闻会失去，所以"如漏瓶之水，于念中不住。"因此需要思维。通过思维可以制服烦恼。
若不修行则无益处，如《华严经》所说："譬如大海平等性，虽能普度众多生，自己却死水中央，未修之法亦如是。譬如盲人作画师，六识当中作画时，自己一物亦不见，未修之法亦如是。譬如聋者演奏师，六识当中敲乐时，自己一音亦不闻，未修之法亦如是。"
那么修什么呢？修行需要止观双运："由具坚固之止观，能摧伏诸烦恼障，应知最初求止观，世间无贪喜成就。"而且，首先使不安住的心安住很重要，中间使安住稳固如油灯稳固的窍诀很重要。当有了殊胜的心安住，在寂静的止观大海中，观慧的月影就会显现。
生起观慧的教授是："若不知此心密要"等，以及"此中无有可除，亦无少许可立，如实观察如实，见到如实则解脱。"又说："心识不被分别遮，是为空性之性相。"又说："以如虚空之心，对如虚空诸法，如虚空而修习，则如虚空而觉悟。"又说："证悟心则为佛，故不应从他处寻找佛。"由此应生起见地。


 །ལྷག་མཐོང་སྐྱེས་པའི་དུས་ན། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། གང་གིས་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །གང་གིས་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེ་ཡིས་ང་མི་མཐོང་། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་མིན་ཏེ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང་། གཟུགས་རྣམས་མི་མཐོང་ཚོར་བ་དག་ཀྱང་མི་མཐོང་ལ། །འདུ་ཤེས་མཐོང་བ་མེད་ཅིང་སེམས་པ་མི་མཐོང་པ། །གང་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་དང་སེམས་ཡིད་མཐོང་མེད་པ། །དེ་ནི་ཆོས་མཐོང་ཡིན་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན། །ཞེས་པ་དང་། ཇོ་བོས་ཀྱང་༑ དེ་ལ་མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་མེད། །ཅེས་པས་མངོན་ནོ། །དེ་ཡང་འཆི་བ་མ་དྲན་ན་ཆོས་མི་འོང་པས་འཆི་བ་བསྒོམ་པ་རང་གནད་དུ་ཟབ་སྟེ། མལ་གྱི་ཐ་མར་ཉལ། ཟས་ཀྱི་ཐ་མ་ཟ། ཧ་ཟེར་ཙམ་ན་མི་འགྱོད་པ་གལ་ཆེ་གསུང་ངོ་། །དམ་པའི་གདམས་ངག་རིན་པོ་ཆེ། །སྐལ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ནད་གསོ་བ། །བདུད་རྩི་འཆི་མེད་བཅུད་ཀྱི་ལེན། །དད་ཤེས་ལྡན་པས་ཉམས་ལེན་ཤོག །ཨྠྀི།། །།
༄། །བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ལ་ཆོས་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས།
བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ལ་ཆོས་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་གསུང་། །དད་དང་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་དང་། 
1-2-135b
བླ་མ་མཇལ་དང་ཆོས་ཞུས་པ། །དེ་དོན་བསྒྲུབ་ལ་འབད་པའོ།

当观慧生起时，《金刚经》中说："若人以色见我，以音声求我，是人行邪道，不能见如来。导师即法身，法性非所知，彼不能了知。"又《般若波罗蜜多经》中说："不见诸色亦不见诸受，无见想亦不见诸行，于中不见识心意，如来说此为见法。"阿底峡尊者也说："于彼无有能所见。"由此可知。
若不忆念死亡则不会修法，所以修持死亡本身就是深要，应睡最简陋的床，吃最简单的食物，当"哈"一声时无有后悔最为重要。
殊胜教授之珍宝，
有缘者之疗愈药，
不死甘露精华露，
具信解者愿修持！
嗡！
欲一生一身获得无上佛果需具足六法
顶礼珍贵上师！尊贵上师说，欲一生一身获得无上佛果需具足六法：
信心与智慧悲心，
见师求法勤修行。


 །དེ་ལས་དང་པོར་དད་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། དད་པ་མེད་པའི་མི་རྣམས་ལ། །དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་མི་འབྱུང་སྟེ། །ས་བོན་མེ་ཡིས་ཚིག་པ་ལ། །མྱུ་གུ་སྔོན་པོ་མི་འབྱུང་བཞིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དད་པ་མེད་པའི་ཉེས་དམིགས་མང་པོ་བཤད། །དད་པའི་ཕན་ཡོན་བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ནས། དད་པའི་རྩ་བ་བརྟན་བྱས་ནས། །བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་བློ་བརྟན་བྱ༑ ༑ཞེས་པས། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་རྩ་བར་བཤད། རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་དེ། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་བ། །མིག་མེད་པ་ཡིས་མཐོང་བ་མེད༑ ༑ཅེས་གསུངས་པས། དོན་དམ་པའི་གནས་ལུགས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་ཡང་དད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནས་རྟོགས་པ་ཡིན་གསུང་། དེས་ན་མདོ་སྡེ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ནས་ཀྱང་། དད་པ་གཏེར་དང་ནོར་དང་རྐང་པ་མཆོག །ལག་པ་བཞིན་དུ་དགེ་སྡུད་རྩ་བ་ཡིན། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྲུང་ཞིང་འཕེལ་བར་བྱེད། དད་པ་སྔོན་འགྲོ་མ་ལྟར་བསྐྱེད་པ་སྟེ། །དད་པས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་ནི་རྣམ་པར་འཕེལ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་གི་ན་མར་མང་པོ་ཡང་དག་པ་བཤད། མཚན་ཉིད་པ་རྣམས་ཀྱིས། ཤེས་བྱ་བདེན་པ་བཞི་ལ་དད་པ་དང་། འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ལ་དད་པ་དང་། ལས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུས་ལ་དད་པ་དང་། 
1-2-136a
༄༅། །རྟེན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དད་པ་རང་ལ་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་བཤད་ཀྱང་། འདོད་པའི་དད་པ་དང་། དང་བའི་དད་པ་དང་། ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་དང་གསུམ་དུ་མ་འདུས་པ་ནི་མེད་གསུང་། དེས་ན་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ། འོན་ཀྱང་དད་པ་ཡོད་ཀྱང་ཤེས་རབ་མེད་ན་ཅུང་མི་ཡོང་བས། ཤེས་རབ་དེ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ། མཚན་ཉིད་པས། དབང་པོ་བརྟུལ་པོ་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཟེར། །ཤེས་རབ་མེད་ན་ཆོས་བཤད་འདོད་ཀྱང་མེད། །བྱེད་རྒྱུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཞིག་འདི་ཡིན་སྙམ་པའང་དཀའ་བར་སྣང་གསུང་། ལོག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མགོ་བསྐོར་བ་ལའང་ཚེགས་མེད་གསུང་། དེས་ན་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་ནས་བསམ་གཏན་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་བཤད། དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སྡུག་བསྔལ་དག །ཞི་བར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་བསྐྱེད། །གསུངས་ནས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་འདོད་པ་ལ་ཡང་ཤེས་རབ་གལ་ཆེ་བར་གསུངས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་ཀྱང་། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདི་དག་ནི། །དམིགས་སུ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་ཟིན་གྱུར་པ། །གང་ཚེ་མིག་གི་
1-2-136b
རྙེད་འགྱུར་ཞིང་དེ་ཡི་མིང་འཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་དགེ་བ་ཅི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དམུས་ལོང་ལོང་ཁྲིད་དང་བྲལ་བ་འདྲ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་མི་འགྲོ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་རང་གི་མིང་ཡང་མི་འཐོབ་པར་བཤད་དོ། །ཤེས་རབ་སྟོང་པས་ཟིན་ན་ཅི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྲོ། ཁྱི་རྒན་ལ་ཟས་ཁམ་གཅིག་བྱིན་ཡང་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གཟོད་བཤད་གསུང་། དེས་ན་ཤེས་རབ་དེ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་སྟེ། ཅི་ཐོད་ཐོད་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དེས་ཅུང་མི་འོང་། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ངོ་ཤེས་པ་ཞིག་དགོས། བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་ནོན་པ། བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྩ་བ་ནས་སྤོངས་པ་ཞིག་དགོས། དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་དེ་ཡོད་ཀྱང་། སྙིང་རྗེ་མེད་ན་མི་ཕན་པས། སྙིང་རྗེ་གལ་ཆེ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོ་ནས་ཀྱང་། ཆོས་གཅིག་མཆིས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་ལག་མཐིལ་ན་མཆིས་པའི་ཆོས་གཅིག་ཡོད་དེ། དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས། འདི་ལྟ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་གསུང་། གང་ལ་མགོ་བོ་མཆིས་པ་དེ་ལ་འཚོ་བ་མཆིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་མཆིས་པ་དེ་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མཆིས་སོ།

其中首先信心很重要："无信心之人，白法不生起，如同种子被火烧，青苗绝不会生长。"等等，说明了无信心的许多过患。《大乘集学论》中论及信心的利益："坚固信心根，当坚定菩提心。"说明一切功德法的根本就是信心。"自生诸佛之胜义，唯以信心能证悟，炽燃光明日轮相，无眼之人不能见。"因此，胜义实相无生的道理只有具有殊胜信心者才能证悟。
所以《华严经》中也说："信为宝藏财富与最胜足，如手般能集诸善根，能守护并增长一切功德，信为前行如同母亲，信能令菩提树茂盛增长。"等等，那里详细阐述了许多正确的道理。各论师解释：对所知四圣谛的信心，对果报三身的信心，对业因果的信心，对所依三宝的信心等等，虽然说有许多不同类型的信心，但都不外乎希求信、清净信和确信这三种。
因此，具有信心非常重要。然而，即使有信心，若无智慧，则不会有所成就，所以智慧极为重要。论师说：钝根者随信而行。若无智慧，虽想解说佛法也不行，甚至难以判断何为正确的修行方法。被邪恶知识欺骗也毫无困难。
因此，龙树菩萨说："这一切支分，佛为智慧说。"表明禅定和精进等一切都是为了生起智慧。"是故欲息灭，诸苦者当生智慧。"说明欲息灭轮回之苦，智慧也很重要。《般若经》中也说："此等五波罗蜜多，无所缘不能触菩提，何时为智慧所摄持，彼时得眼获其名。"
因此，未被智慧摄持的一切善行，如同盲人失去引导，无法成为菩提之因，甚至无法获得波罗蜜多之名。若被空性智慧摄持，则一切所做皆成菩提道，即使给老狗一口食物，也才能称为布施波罗蜜多。
因此，智慧极其重要，但不是肤浅的了解。需要通过闻慧认识烦恼，通过思慧制服烦恼，通过修慧从根本断除烦恼。此外，即使有大智慧，若无悲心也无益，所以悲心很重要。《白莲花经》中说："有一法，一切法皆在其掌中。"问是何法，答曰："即大悲心。"有头者则有生命，同样，有悲心者则有无上菩提。


 །མདོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ནས་ཀྱང་། ཆོས་གཅིག་གིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་བམ་ཞུས་པས། ཆོས་གཅིག་ཡོད་
1-2-137a
༄༅། །ན་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཞེས་གསུང་། དེས་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཤེས་རབ་འབྲེལ་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ནས། ཐབས་ཤེས་རབ་གཉིས་འབྲེལ་དགོས་པར་བཤད། ག་ཡ་གོ་རིའི་མདོ་ནས་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ཀྱང་འཆིང་བ། ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་འཆིང་བ། ཞེས་གསུངས་པས། ཐབས་ཤེས་རབ་འབྲེལ་བ་གལ་ཆེ་བར་གསུངས། གསང་སྔགས་ནས། བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཡ་མ་བྲལ་བར་བཤད་པའི་དགོངས་པ་ཡང་། འདི་གཉིས་མ་ཚང་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མི་འཐོབ་སྟེ། བྱ་འདབ་ལོགས་ཆད་པ་དང་འདྲ་གསུང་༑ ཡོན་ཏན་དེ་གསུམ་ཚང་ཡང་། ལམ་སྣ་འདྲེན་པའི་བླ་མ་གཅིག་དང་མ་མཇལ་ན་མི་ཕན་པས། ཏན་ཐམས་ཅད་རབ་རྫོགས་ཀྱང་། །བླ་མ་མེད་ན་སྲིད་ཐར་མིན། །རྐྱ་བ་འཛིན་པ་མེད་པར་ནི། །གྲུ་ཡིས་ཕྲོལ་འགྲོ་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པས་བླ་མ་དམ་པ་གཅིག་དང་མཇལ་བ་གལ་ཆེ། དམ་པ་རྣམས་ནི་སུས་ཀྱང་མི་སྤང་སྟེ། །དུལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དགེ་བཤེས་བསྟེན་པར་བྱ། །དེ་དང་ཉེ་ན་དེའི་ཡོན་ཏན་རྣམས། །ཆེད་དུ་མ་བསྒོས་པས་ཀྱང་དགོས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས། བླ་མ་དམ་པ་བསྟེན་དགོས་པར་བཤད་གསུང་། བླ་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་། །བཤེས་གཉེན་དུལ་བ་ཞི་ཞིང་ཉེར་ཞི་བ། །ཡོན་
1-2-137b
ཏན་ལྷག་པར་བརྩོན་བཅས་ལུང་གིས་ཕྱུག །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་ལ་སྨྲ་མཁས་ལྡན། །བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་སྐྱོ་བ་སྤངས་ལ་བསྟེན། །བྱ་བ་གསུངས། བདེན་མཐོང་སྨྲ་མཁས་བརྩེ་བ་ཅན། །སྐྱོ་མེད་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ནི། །ཆེན་པོ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་བཤད། སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་ཞལ་ནས། རྟག་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི། །ཐེག་ཆེན་དོན་ལ་མཁས་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མི་བཏང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས། གསང་སྔགས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་རེ་རེ་ནས་བླ་མའི་མཚན་ཉིད་མ་གསུངས་པ་མེད་ཀྱང་། བླ་མ་དྭགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཚེ་འདི་ལ་ལྟོས་ཐག་བཅད་པ། ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱི་ལམ་སྣ་འདྲེན་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་སློབ་མ་ཡལ་བར་མི་འདོར་བ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །དང་པོ་བླ་མ་དེ་ཚེ་འདི་ལ་ལྟོས་པ་ཡོད་ན། སློབ་མ་ལ་ཡང་བསྙེན་བཀུར་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ཐུགས་ལ་དོགས། མེད་ན་ནི་གདམས་ངག་མི་སྟོན། ཁོ་རང་ཚེ་འདི་ལ་མཆུར་ཅི་རིང་དང་ཞེང་དུ་ཅི་ཆེ་བྱེད། ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པའི་སྡིག་པ་མང་པོ་ཡང་དག་འཕེལ། སློབ་མ་སློབ་དཔོན་ལ་བརྟེན་ནས་སྡིག་པ་མང་པོ་ཡང་དག་འཕེལ། མ་ལེགས་ན་མཛོ་སྦྲེལ་གཡང་ལ་ལྟུང་བ་ལྟ་བུ་ལ་ཚེགས་མེད་པས། དེས་ན་སློབ་དཔོན་དེ་ཚེ་འདི་ལ་
1-2-138a
༄༅། །ལྟོས་ཐག་བཅད་པ་གཅིག་དགོས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཤེས་རབ་མེད་ན་སློབ་མའི་སེམས་རྒྱུད་དང་བསྟུན་པའི་ཆོས་བཤད་མི་ཤེས་པས། སེམས་ཅན་མོས་པ་མང་པོ་ཐ་དད་པའི་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཁོ་རང་གི་བློ་དང་འཐུན་པའི་གདམས་ངག་རིམ་པ་བཞིན་བསྟན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པའི་གནས་ལྔ་དག་ལ་མཁས་པར་མ་བྱས་ན། །འཕགས་མཆོག་གིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་མི་ཐོབ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གསུངས༑ ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། འོ་སྐོལ་ཚེ་ཐུང་། ཡུད་ཙམ་འདི་ལ་སྒྲ་ཚད་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རིག་པ་དང་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་ཉན་མི་ཁོམ། སློབ་མི་ཁོམ། ནང་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་ནི་གལ་ཆེ་གསུང་༑ བླ་མ་དེ་ལ་ཆོས་ཅི་ཞུས་ཀྱང་ངས་མི་ཤེས་ཟེར་བས་ཀྱང་མི་འོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱི་ལམ་སྣ་འདྲེན་ནུས་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་ནོ།

《三摩地王经》中也说：有人请问"是否以一法可获无上菩提"，答道："有一法即可获得无上佛果，即大悲心。"因此，需要将大悲心与智慧结合起来。《般若波罗蜜多乘》中说明方便与智慧二者需要结合。《伽耶山顶经》中说："离智慧之方便亦为束缚，离方便之智慧亦为束缚。"由此说明方便与智慧的结合非常重要。
密续中所说的生起次第与圆满次第不可分离的意趣也是，若缺少这二者，无法获得无上菩提，如同鸟儿断了一边翅膀。即使具足这三种功德，若未遇引导道路的上师，也无益处。"纵然圆满一切功德，无上师则无解脱，如同无人掌舵者，船只不能渡彼岸。"因此，与殊胜上师相遇非常重要。"诸圣者不为任何人所舍，应以调伏方式依止善知识，若亲近彼则其功德，不需特意寻求自然得。"由此说明需要依止殊胜上师。
关于上师的特征："善知识调伏寂静近寂静，具足胜德精进富教法，善证胜义具足善辩才，具大悲心离厌倦应依止。"又说："见真实善辩具慈悲，无厌倦之殊胜士夫，应知彼即是伟大者。"这是《经庄严论》中所说。龙树菩萨说："恒时善知识，通达大乘义，菩萨最胜行，即使舍生命亦不应舍弃。"
虽然密续与显教经论各自都有上师特征的论述，但达波仁波切说："断绝今生贪恋，以大智慧引导他人的道路，以大悲心不舍弃弟子的人才是所需的。"
首先，上师若有今生贪恋，则弟子若有供养等则担心，若无则不传教授，自己追求今生荣华，贪嗔等许多罪业也会增长，弟子依靠师长也会增长许多罪业，不好时如同牦牛相连坠入深渊般容易，因此上师需要断绝今生贪恋。
然而，若无智慧，则不知如何根据弟子心相续传授佛法，为了利益根性各异的众生，需要按次第传授与其根性相应的教授。"若未精通五明处，即使圣者亦不能获得遍智。"阿底峡尊者也说："我们寿命短暂，在这短暂时间内无暇听闻和学习声明、因明等外明和众多论著，但内明的众多论著非常重要。"
上师若对任何所求之法都说'我不知道'也不行，因此需要一位能以大智慧引导他人道路的上师。


 །འོན་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་མེད་ན་རང་ལ་སྡུག་བསྔལ་བག་ཙམ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་ཡང་འཁོར་མི་སྐྱོང་སྙམ་པའི་སྐྱོ་བ་མང་པོ་ཡང་འབྱུང་། སེམས་ཅན་དམུ་རྒོད་མང་པོའི་དོན་བྱེད་དགོས་ཙམ་ན། ཕར་ལ་ཆོས་ཀྱིས་བསྐྱངས་ཙམ་ན། ཚུར་ལ་ཚིག་མ་ལེགས་པོ་མང་པོ་འོང་ཡང་སྲིད་པས། དེ་དུས་སུ་རྙིང་རྗེ་མེད་ན་ཁོའི་དོན་དུ་ཆོས་དང་དཀའ་སླ་མང་པོ་བྱས་ཀྱང་ངན་པ་འདི་ཉན་པར་མི་འདུག་སྙམ་ནས་ཡལ་བར་འདོར་བའི་བློ་སྐྱེ་ཡང་སྲིད་པས། སྙིང་རྗེ་ཆུང་
1-2-138b
ན་སློབ་མ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་ཅུང་ཞིག་མི་སྐྱོང་ཡང་སྲིད་པ་ཡིན་པས། རང་ལ་བློ་གཏད་པའི་སློབ་མ་ལ་སྲོག་ལ་ཐུག་ཀྱང་འདི་ངན་སོང་དུ་མ་སོང་ན་རུང་སྙམ་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གཅིག་དགོས། དེ་ལྟ་བུའི་བླ་མ་དམ་པ་ལ་བསྟེན་ཀྱང་། གདམས་ངག་རིན་པོ་ཆེ་མ་ཞུས་ན། ཁྱི་དང་རྟ་ལ་སོགས་པའི་དུད་འགྲོས། བླ་མ་དང་འགྲོགས་ཀྱང་མི་ཕན། ཞབས་རྟོག་ལོ་བྱེ་བ་ཙམ་བྱས་ཀྱང་མི་ཕན་པས། གདམས་ངག་རིན་པོ་ཆེ་མགོ་རྩ་མ་ལོག་པ་ཞག་ཞུ་དགོས། དེ་ཡང་ཚོང་དུས་ཀྱི་འོ་མར་མ་སོང་བ། ཚིག་དང་ཐ་སྙད་མང་པོ་དང་མ་བསྲེས་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་སྙན་ཁུངས་ནས་སྙན་ཁུངས་སུ་བརྒྱུད་པ། བྱིན་རླབས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཉམས་པ་ཞིག་དགོས་གསུང་། འོན་ཀྱང་བསྒྲུབ་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་མ་བྱས་ན་གདམས་ངག་དེ་བེ་བུམ་གྱི་ནང་ན་ཡོད་པ་ལྟ་བུས་ཕན་པ་མ་ལགས་ཏེ། སྨན་དཔྱད་བཀླགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་༑ ༑ནད་པ་དག་ལ་ཕན་འགྱུར་རམ། །གསུང་བས། སྨན་དཔྱད་བཀླགས་པས་མི་ཕན་ཏེ། སྨན་སྦྱར་ནས་ཟ་དགོས་པ་དང་འདྲ་བར། གདམས་ངག་ཡོད་པས་མི་ཆོག་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། སྡུག་བསྔལ་ཟུག་རྔུ་གཅོད་མཛད་པའི། །ལམ་ནི་ཁྱོད་ལ་ངས་བཤད་ཀྱིས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟོན་བྱེད་ཡིན། ཁྱེད་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བསྒྲུབ་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན། གདམས་
1-2-139a
༄༅། །ངག་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་འོན་པའི་རོལ་མོ་དང་ཁྱད་མེད་པ་ཡིན་གསུང་། ཟས་ནོར་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ནང་དུ་ལྟོགས་གྲིར་ཤི་བ་དང་ཁྱད་མེད་འདྲ་སྟེ། དེ་ཡང་ཟ་མ་ནུས་པས་ལན་པ་ཡིན་གསུང་། གདམས་ངག་ཀྱང་ཡོད་པས་མི་ཆོག་སྟེ། ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ། འབ་ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་ནས། རང་མལ་གྱི་ཐ་མ་ན་ཉལ། ཟས་ཀྱི་ཐ་མ་ཆུ་ཐོགས་གཅིག་འཐུང་། ཉེ་དུ་རྣམས་ཀྱིས་མཐའ་བསྐོར། དབུགས་རིང་ཐུང་རིང་ཐུང་བྱེད་པའི་དུས་སུ། རང་རེ་སྣང་བ་ནས་སྣང་བར་འགྲོ་བ། བདེ་བ་ནས་བདེ་བར་འགྲོ་བ། ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོའི་སུན་མ་འོང་བ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། ད་ལྟ་ནས་སོ་སོ་རང་རེའི་ཕུར་མགོའི་ཁ་བ་འཕྱག་པ་གལ་ཆེ་གསུང་། དེ་ལྟར་ཐུགས་ལ་བཞག་པར་ཞུ།བདེ་བར་གཤེགས་པས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན། །དེ་ཡང་སྐལ་ལྡན་ཉོན་མོངས་གདུང་སེལ་བདེ་བའི་འབྱུང་གནས་གཏེར། །སེམས་ལ་རབ་བཏབ་བྱང་ཆུབ་མྱུ་གུ་འབྱུང་བའི་མཆོག །འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སྡུག་བསྔལ། །གནས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་གྱུར་ཅིག །བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་། ཨྠྀི།། །།

然而若无悲心，当自己遇到一点痛苦时，可能会产生"不能照顾追随者"的许多厌倦想法。当需要利益众多野蛮众生，以法护持他们时，他们反而说出许多不好的言语也是可能的，此时若无悲心，即使为他们付出许多法教和艰难，也会想"这个恶人不听教导"而生起舍弃之心。悲心小时，弟子遭遇苦难时可能不会照顾他们，所以对于信任自己的弟子，即使面临生命危险，也应有"只要他不堕恶趣就好"的大悲心。
即使依止这样的殊胜上师，若不求取珍贵教授，就如狗、马等旁生与上师相处也无益，即使服侍上百万年也无益。因此，需要请求正确无误的珍贵教授。而且需要未如市场牛奶般稀释，未与过多词句混杂的教授，需要从耳传至耳传承，未失加持的教法。
然而，若不如法修行，教授如同存放在瓶中一样无益。"仅仅阅读医药典籍，难道能利益病人吗？"意思是阅读医书无益，需要配制药物并服用，同样，有教授不足够，需要实修。佛陀也说："能除苦痛之，道路我为汝宣说，如来是引导者，汝当自己修持。"因此，讲解很多教授等同于给聋者演奏音乐，或如在无量食财中饿死一样，这是因为不会食用的缘故。
教授仅有不足够，实修非常重要。总结起来，睡最简陋的床，喝最后一口水，被亲友围绕，在长短气息交替之时，我们需要从一种境界到另一种境界，从一种快乐到另一种快乐，不被本尊空行所嫌弃。现在就要扫去各自房顶上的雪。请将此铭记于心。
善逝善说甘露流，
有缘除烦热乐藏，
植心生菩提妙芽，
众生修持离苦处！
上师珍宝之言。嗡！


བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་། ཨྠྀི།། །།



上师珍宝之言。嗡！
;
ChatGPT: 上师珍宝之言。嗡！


